تاریخچه تئاتر و آشنایی با این هنر نمایشی

کلمه تئاتر در اصل مشتق از واژه یونانی تئاترون (theatron) است که جزء اول آن تئا به معنای تماشا کردن و یا محل تماشا و مشاهده است. در ادامه با خواندن تاریخچه تئاتر با ما همراه باشید.

تاریخچه تئاتر

ریشه ی مفهوم تئاتر به زمان های دور باز می گردد که تماشاگران بر شیب تپه ای می نشستند و مراسمی مذهبی و آیینی را که با تشریفاتی خاص در پای همان تپه و اغلب در مجاورت یک مقبره ی مقدس یا معبد انجام میشد، مشاهده می کردند. اگرچه واژه ی تئاتر ریشه ای یونانی دارد و برای اولین بار در یونان باستان به اوج و شکوفایی خود رسید و نظر همگان را به عنوان یکی از اساسی ترین مقولات تفکر برانگیز آدمی به خود معطوف داشت ولی از یونان آغاز نشد.

اولین محل شروع تئاتر

بر خلاف آنچه تصور می شود که تئاتر ریشه در تئاتر یونان دارد. طبق کشفیات و پژوهش های انجام شده و با یافتن متوم نمایش مصری، ثابت گشت که حداقل هزار سال پیش از شکوفایی و ظهور تئاتر در یونانف در مصر تئاتر وجود داشته است. مطابق این کشفیات معلوم گشت که بین سال های 1887 تا 1849 قبل از میلاد به دستور فرعون مصر، معبدی برای نیایش خدای سرزمین مردگان در شهر ابیدوس برپا می شود تا در آن رستاخیز و زندگی مجدد اورا برای مردم به نمایش بگذارند.

شواهد گویای آن است که آفریده های ذوقی بر اساس ضرورت های بنیادین پایه گذاری شده است. بسیاری بر این عقیده اند که تئاتر زاده ی مذهب است و در دامان آن پرورش یافته و خود در حکم دین و آیین جدید در آمده است. گاه با گسترش دین از محلی به محل دیگر و تلفیق آن با خواست ها و انطباق آن با ذوق و روحیه ی هر منطقه و ملت، جلوه ای تازه یافته است اما بساری از آن ها از منشا یکسانی نشات گرفته اند و گویای خواست واحدی هستند.

شواهدی یافت شده است که نشان می دهد انسان های بدوی، خدایان خود را در قالب نمایش ستایش می کردند که آن نمایش متضمن حیات دوباره، رشد و باروری محصولاتشان بود. برخی دیگر از شواهد نیز گویای آن است که نمایش هایی به صورت سالانه برگزار میشد -که هنوز نیز در برخی مناطق از جهان برگزار می شوند- که به احترام خاطره ی مرگ پادشاهان، قهرمانان و نیاکان برگزار می گردد. نکته ی مهم این است که ریشه ی مشترک تمام این مراسم ها، مذهب است. این نمایش ها که با موسیقی، رقص، جادو و مراسم آیینی همراه است، منبعث از یک ایمان مذهبی است. از این رو باید گفت که تئاتر از تجربه دو غریزه ی انسانی ظهور یافته است:

  1. پرستش نیرو های فوق طبیعی
  2. اشتیاق انسان به تقلید

در مجموع می توان نتیجه گرفت که تئاتر به مثابه شکلی از فعالیت ها و تجربه ی انسانی که بر آمده از کنش هایی چون آواز خوانی و رقص است و اهدافی آیینی یا مذهبی دارد، بدل به شکل نوین و متمایزی از تجربه ی هنری شده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *